الفيض الكاشاني

316

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

نخواهد چشيد » . « 1 » و نيز فرموده است : « انسان مؤمن به هنگام مردنش از هر موقع ديگر خردمندتر است » . « 2 » و نيز فرموده است : در زمان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله مردى از اهل مدينه در بيماريى كه به سبب آن وفات يافت زبانش بند آمده بود ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بر او وارد شد و به او فرمود : « بگو لا إله الّا اللّه » ، وى نتوانست بگويد ، براى بار ديگر به او فرمود باز هم نتوانست ، زنى بر بالاى سر آن مرد ايستاده بود به او فرمود : « آيا اين مرد مادر دارد ؟ » عرض كرد : آرى اى پيامبر خدا من مادر اويم ، به او فرمود : « آيا تو از او خشنودى يا نه ؟ » عرض كرد : نه بلكه بر او خشمگينم ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « من دوست مىدارم از او خشنود باشى » ، عرض كرد : به سبب خشنودى تو اى پيامبر خدا از او خشنودم . سپس آن حضرت به آن مرد فرمود : « بگو : لا إله إلّا اللّه » ، گفت : لا إله إلّا اللّه ، فرمود : بگو : « يا من يقبل اليسير و يعفو عن الكثير اقبل منّي اليسير و اعف عنّي الكثير إنّك أنت العفوّ الغفور ) ، اين را گفت ، به او فرمود : « چه مىبينى ؟ » گفت : دو سياه را مىبينم كه بر من وارد شدند ، فرمود : « آن را تكرار كن » ، سپس به او فرمود : « چه مىبينى ؟ » عرض كرد : آن دو سياه از من دور شدند و آنها را نمىبينم و دو سپيد رو بر من در آمده و هم اكنون به من نزديك شده‌اند تا جانم را بگيرند ، و او در همان لحظه مرد . « 3 » امام صادق عليه السّلام فرموده است : « هرگاه بر محتضرى وارد شديد اين دعا را بر او بخوانيد تا آن را بگويد » . « 4 » غزّالى مىگويد : امّا حسن ظنّ به خدا در اين وقت مستحبّ است و ما در كتاب رجاء اين موضوع را ذكر كرده‌ايم و دربارهء فضيلت آن اخبارى وارد شده است . واثلة بن اسقع بر بيمارى وارد شد به او گفت : به من بگو گمان تو به خدا چگونه است ؟ گفت : در غرقاب گناه فرو رفته و در شرف هلاكتم ليكن به رحمت خداوند اميدوارم . واثله تكبير گفت و با تكبير او اهل خانه تكبير گفتند . سپس گفت : اللّه اكبر من از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : خداوند فرموده است : « من در نزد گمانى هستم كه بنده‌ام به من دارد پس هر چه خواهد به من گمان كند » . « 5 »

--> ( 1 ) مراد عدم ديدار آن در آخرت است ؛ كافى ، ج 3 ، ص 124 ، شماره 8 . ( 2 ) الفقيه ، باب غسل ميّت ، شماره 4 . ( 3 ) الفقيه ، باب غسل ميّت ، شماره 50 ، كافى نظير آن . ( 4 ) اين زيادتى در كافى است ؛ ج 3 ، ص 124 ، شماره 10 . ( 5 ) ابن حبّان مرفوعا و پيش از اين ذكر شده است : مسند احمد ، الشّعب بيهقى .